Başlığı gördüğünüzde verdiğiniz tepkiyi hayal edebiliyorum ama şaşırmayın sadece daha etkili olsun, dikkat çeksin diye bu başlığı kullandım. Fakat şansım olsa gitmek isterdim. Çünkü bu profilden sonra acaba fotoğrafçı ile anlatılanlar arasında ne kadar doğruluk var merak ediyorum. Kuzey Kore hep medyaya zorba bir başkan ve zulüm gören halk olarak lanse edildi. Hatta bir takım kişiler oralara gitti gizli gizli fotoğraf çekiyoruz işte şu yasak bu yasak dedi. Yılbaşı zamanı bir haber çıkmıştı. Güya Kim Jong Un İsa'ya değil babaanneme tapın demişti halkına. Bende bunun üzerine espri bir şeyler var mı diye sosyal hesaplarımda #northkorea hashtagi ile arama yapmaya başladım. Twitter, Facebook derken Instagramda'da aramaya başladım. Tuhaf bir şekilde ülkeye giden turist fotoğrafları görmeye başladım. Bana göre Kuzey Kore çok korkunç bir ülkeydi. Birde uzak doğu ile ilgilendiğim için ister istemez ülke hakkında daha fazla bilgi edinme şansım olmuştu. Bana göre insanları bir kukla gibi oynatılıyor ve kandırılıyordu. Tabii ki gördüğüm fotoğraflar böyle nostaljik ama o hani özlediğimiz eski zamanlardan birer kare gibi geldi. Bu sırada bir sürü kızlı-erkekli turistin içerisinde bir hesap dikkatimi çekti. 


Bu hesabın adı: dprk360

Bu hesabı yöneten Aram Pan isimli bir fotoğrafçı. İngilizcem pek olmasa da anladığım kadarıyla Kuzey Kore'de bir fotoğraf projesi gerçekleştiriyor. Büyük bir ihtimal uzun süredir ülkede ve ülkenin her bir yerini kare kare fotoğraflayıp bu hesabında yayınlıyor. (Eğer hesabı incelerseniz yanlış anlamışsam beni düzeltin.)

Öncelikle genelde Kuzey Kore'yi gizli kapaklı çekenler insanlarının makinelerden rahatsız olduğunu ve fotoğraflarda mutsuz olduklarını belirtiyorlardı. Fakat bu fotoğrafçının çektiği fotoğraflarda insanlar hep güler yüzlü, mutlu bir şekilde hatta bazen poz vererek fotoğraflarda çıkmışlar. 

İkinci olarak  askerlerin soğuk ve  halka mesafeli olduğu konusuydu.  Arattığımda turistlerin  çoğu askerlerle  fotoğraf çekilmeyi tercih etmişlerdi.  Hani bu  fotoğrafçı izinli  çekim yapıyor diye değil. Yani;  turistlerde rahatlıkla fotoğraflarını çekmişlerdi.



 Üçüncüsü teknoloji. Bir  tane  gizli çekim yapan kişi, ülkede telefon kullanılmanın yasak olduğuna dair  bir   anlatımda bulunmuştu. Fakat ülkede akıllı telefonun olduğunu görebiliyoruz. Tabii ki  diğer ülkeler gibi değil daha kısıtlı olduğunu gördüm.
Video:



Dördüncüsü   ülkede televizyon  ya da başka teknolojilerin olmadığı konusu.
Görüldüğü gibi fuar da televizyon tanıtımları da var;
Kafede  teknolojik  sipariş  olayı;
Televizyonda sadece propaganda değil  programlarında oynadığını görüyoruz.  Hemde  başka ülkenin.
Ülkenin sadece gri yapılardan oluşması ve kasvetli olma efsanesi;
Ülke görüldüğü gibi sadece gri değil bir çok renk kullanılmış.



Ve bahsettiğim nostaljik görüntüler;




Bonus: 
Farklı inançta  turistler de ülkeyi ziyaret edebiliyor. Yani kimsenin inancına karışma durumları yok. 

O kadar çok fotoğraf var ki hepsini ekran görüntüsü alıp yayınlamak istiyorum. Yapıtlar, alışveriş merkezleri, koca koca binalar, halkın aktiviteleri bir çok fotoğraf... Fakat hepsini yayınlama  gibi bir lüksüm yok bu yüzden  hesaptan inceleme yapmanız lazım. Yalnız ilk gördüğümde çok şaşırdım. Benim düşünceme göre yukarıda da yazdığım gibi ülkenin insanları fakirlik içerisinde, kandırılmış, baskı altında filan bekliyordum. O gösterilen gizli çekimlerin sadece her ülkede olduğu gibi o ülkeninde fakir kısmından çekildiğini düşünüyorum. Tamam belki diğer ülkeler gibi son teknolojiyi kullanmıyorlar, kısıtlılar ama en azından huzurlular. Düşünüyorum da belki de ülkenin batıya bağlı olmaması kendi içerisinde kalkınması rahatsız ettiği için böyle gösteriliyordur kim bilir. Fakat bildiğim ile gördüğüm bambaşkaymış onu anladım. Fotoğraflara baktıkça ülkeye olan ilgisizliğim ilgiye dönüştü yazabilirim. Şimdi bir kaç tane daha ülke ile ilgili fotoğrafların yayınlandığı sayfaları takip ediyorum ve hoşuma gitmeye başladı. Sanırım araştırmadan önce her yazılana inanmamak ve  at gözlüğü ile bakmamak gerekmiş, bunu bir kere daha  anladım. Bu arada diğer turistlerin fotoğraflarından en çok şu iki fotoğrafı sevdim. 
Sanırım ikisi de yılbaşından bu fotoğrafların.
Bu fotoğrafı meydanda duran turistler için beğendim sanmayın. Hemen önde kardan adam ile duran şapşik şey çok hoşuma gitti. Çocuğun bakışları çok temiz ve saf.
Diğeri ise bu fotoğraf, ülke o kadar düzenli ki havai fişek ile kule mi neyse artık o aynı renkte. İkisi de ayrı renk olunca sanki gökyüzü kırmızı gibi durmuş. Bu yüzden hoşuma gitti. 

İşte böyle. Bir gizli ülke dosyasının daha sonuna gelmiş bulunmaktayız. Büyük bir ihtimal yazım okunmayacak uzun olduğu için şöyle bir göz gezdirilecek ama hepimizin canı sağ olsun. Umarım bir gün merak ettiğimiz tüm ülkelere gitme şansımız olur.


Ve umarım bir gün Kuzey Kore halkı tamamen özgür olur.