Geçen telefonumun içeriği hakkında yazdığımda neden oyun oynamadığımı soranlar olmuş, oyun oynamam gerektiğini yazmışlardı. Bende vakit bulunca bir kaç oyun indirdim (Boncuklu, crushlu oyunlar.) ama oyunlar en başta çok zevkliyken sonra çile haline geldi ve bıktırdı.
Bende oyunları silme gereği duydum. Neyse geçenlerde aklıma 90'lar geldi. Bizim zamanımızda atariler vardı, (93-95 arasından bahsediyorum.) atarisi olanlar zengin görülürdü.
Hatta atariyle birlikte 24'lü boyama kalemleri ve bisiklette o zamanlar zengin işiydi. Hiç unutmam bir gün komşuya gittik. Komşumuzun çocukları da bizi sanırım sevmezlerdi. Mesela anneleri bir yiyecek koyduklarında önümüze içine tükürürlerdi yemeyelim diye. bizi huzursuz ederlerdi öyle garip çocuklardı. Tabii büyüdükçe yakın insanlar olduk ama o zamanlar öyleydi. Bizde biraz saf çocuklar olduğumuzdan ağzımızı açardık öyle, kendimizi korumayı bilmediğimizden bir şey yapmazdık. Bir gün ailecek oturmaya gittik. O zamanlar favori  oyuncak olduğu için  bu çocuklara babaları atari almıştı. O  akşam bu çocuklar bizi oynatmadılar birde üzerine oramızı buramızı sıktılar. Tüm gece bu şekilde geçti. Eve geldiğimizde yataklarımıza üzgün bir şekilde girdik. Hiç unutmam sıkıntılı zamanlarımızdı o zaman, babam bulmuş buluşturmuş ertesi gün, biz uyanana kadar atari alıp gelmişti. O zaman ki sevincimi hiç unutmam. Durumumuz diğer ailelere  göre az olsa da, her şey en son  bizim evimize girse de babam hiç bizi bir şeyden mahrum etmedi. Ruhu şad olsun babam bir taneydi.  Konuya geleceğim, o zamanlar benim favori oyunum Mario idi. Bu oyunları silince de aklıma bu anı geldi. Babamda rahmetlik olduğu için anıları yad etmek istedim. Fakat klasik Mario'yu bulamadım.


Bende Playstore'da alternatif olanlarını inceledim en iyi yorum alan oyun 
Super Adventure of Jabber'dı. Bende indirme kararı aldım. Oyun şu an bağımlılık yaptı yazabilirim. Sabah uyandığımda bile ilk işim oyunun bir bölümünü geçmek oldu. En sevdiğim özelliği can limiti olmaması. Bölüm içinde 5 can verse de yeni can için süre limiti vermiyor. Ayrıca internet olmadığı zaman da oyunda kaldığım yerden oynayabiliyorum. Özellikle hastanede tedavi görürken benim için ideal oyunlardan biri oldu. Eğer telefonunuzda yer varsa ve 90'ların çocuğuysanız eskileri yad ederken bu oyunu oynamak çok güzel oluyor. Oyun oynamayı sevenler için tavsiye ederim.