Sınav yaklaştıkça kendimi huzursuz hissetmeye başladım.Kalbimde bir sıkışma,midemde bir ağrı var.Özellikle dün sınava gireceğim okulları görünce daha fazla bu baskıyı hissetmeye başladım.
Okulları nasıl bulacağım derdiyle birlikte ders çalışmak zor gelmeye başladı.İsteksiz hallerimin yanı sıra on dakika da bir dikkat dağınıklığı yüzünden çalışmayı bırakıp bir saat başka işlerle uğraşmaya başladım.Adeta içimden ilkokul birinci sınıf çocuğu çıktı.Çalışmasam sınav hafta sonu çok yakın,çalışsam çalışamıyorum,şimdi ne yapacağımı bilemiyorum.Oturdum kara kara düşünüyorum.Acaba zengin bir koca mı bulsam?Aslında benden iyi ev hanımı olur.Kış içi hanımlar lokaline yazılırım.Yaz günleri de hobi edindirme kurslarına filan giderim.Hiç olmadı güne katılır bir iki dedikodu yapar stres atmak için göbek atarım.Bence şuan için iyi bir fikir,bu fikri değerlendirmek lazım.Zaten yaşımda geldi de geçiyor bile,evde kalmış kız kurusu statüsü için son bir yılım kaldı okumak niye ki?Çocuk da doğururum oh,onunla uğraşırken gün geçer zaten de ben böyle bir boş hayat istiyor muyum?En azından maddi özgürlüğümü kazanmam bu devirde çok önemli.Ah!Kafam çok karışık ne yazmak istediğimi ne anlatmak istediğimi bile planlayamıyorum.Her neyse ya bu deveyi güdeceğim ya da bu diyardan gideceğim,başka bir şansım yok gibi görülüyor.Oturup çocuk gibi ağlasam ayıp olur mu?