Bu günlerde Ankara'da her sabah 6.00-7.00 arası yağmur yağıyor.Yaz günü olduğundan haliyle evde ki çoğu cam açık oluyor.Sabah uykusunun en tatlı yerinde burnuna birden toprak kokusu gelmeye başlıyor.Ardından yavaş yavaş yağmur sesi duymaya başlıyorsun.
Uykunun en güzel yerinde birden uyandığında farklı düşüncelere dalıyorsun.Ayrı bir mutluluk yaşıyorsun.Bu şekilde tekrar uykuya dalıyorsun.Ben bu sabah direk uykuya geçmek yerine üşenmedim hemen fotoğrafladım sizle paylaşmak istedim.İşin tuhafı uyandığımda sanki o yağmur hiç yağmamış ve rüyaymış gibi geliyor.Çünkü bir kalkıyorum ortalık mahşer yeri gibi cayır cayır.Evin içerisinde bile duramıyorsun sıcaktan.Mesela son üç gündür tatilden döndüğüm için mutfak alışverişi,faturalar, evin başka eksiklerini almak için dışarı çıkıyorum ve eve nasıl kendimi atacağımı bilemiyorum.Resmen kıyafetle suyun altında kalmışım gibi eve dönüyorum.Fakat ne hikmetse son günlerde her sabah bir yağmurla uyanıyorum.Gecenin o sıcak boğucu havasının yerini biraz rüzgarda alıyor ya uyuması müthiş oluyor.Tabi bu evde kalanlar için geçerli,birde o saatte işe giden ve ya dışarı çıkmak zorunda olanlar var.Eh! Onlarında ALLAH yar ve yardımcısı olsun.İnsan ufacık şeylerle mutlu olmayı öğrendiğinde yaşam bir başka güzel gözüküyor insanın gözüne.Ben kesinlikle sonbahar insanıyım.İyi ki sonbaharda doğmuşum.
Dipnot: 7 Eylülde doğum günümü kutlamayı unutmayın. :3